1
İzahlı lüğət - Q hərfi ilə başlayanlar - H. 35
ZE+education
kitab_satishi+
Tehsilmerkezleri+az.+mid+ads

İzahlı lüğət

QƏLƏMQABI (ID - 24550)

is. Qələm qoymaq üçün qab; qələmdan. Bu stolun üstündə cürbəcür qələm, qələmqabı, mürəkkəbqabı, mərmər suçəkən, zəng və bu kimi şeylər vardı. Ə.Əbülhəsən.

QƏLƏMQAŞ(LI) (ID - 24551)

sif. Qaşları sanki qələmlə çəkilmiş, nazik, gözəl qara qaşlı. Qələmqaşlı, xumargözlü bu dilbər; Dinməsə də, ürəyində sözü var. S.Vurğun. Yetişdi sipahi-qızılbaş, xanım! Halal et məni, ey qələmqaş xanım! M.Möcüz....

QƏLƏMLƏMƏ (ID - 24552)

“Qələmləmək” dən f.is.

QƏLƏMLƏMƏK (ID - 24553)

f. 1. k.t. Qələm eləmək, peyvənd etmək (ağacı), cins və yaxşı meyvə verən ağacdan calaq vurmaq.
2. Ağacın qurumuş qol-budağını kəsmək.

QƏLƏMLƏNMƏK (ID - 24554)

məch. k.t. Qələm edilmək, peyvənd edilmək. Bu ağacların hamısı qələmlənmişdir.

QƏLƏMLƏNMİŞ (ID - 24555)

f.sif. 1. k.t. Peyvənd edilmiş, qələm edilmiş (ağac). Qol-budağı vurulmuş (ağac).

QƏLƏMLƏTMƏ (ID - 24556)

“Qələmlətmək” dən f.is.

QƏLƏMLƏTMƏK (ID - 24557)

icb. k.t. Qələm etdirmək, peyvənd etdirmək.

QƏLƏMLİK (ID - 24558)

is. Cavan ağaclar əkilmiş yer, qələm basdırılmış yer; fidanlıq.

QƏLƏMTƏRAŞ (ID - 24559)

is. [ər. qələm və fars. ...təraş] Qələm çərtmək üçün bıçaq və s.

QƏLƏMUCU (ID - 24560)

1. is. Qələmin yazan uc hissəsi; pero.
zərf dan. Tez, tələsik, müxtəsər.

QƏLƏNDƏR (ID - 24561)

is. [fars.] Şərqdə: dünyadan əl çəkib, sərsəri həyat keçirən dərviş; dünyanın zövq və nemətlərinə inanmayaraq, həqiqət axtaran filosof. Həm bəd qələndər surətəm, fərdəm, mücərrəd təcridəm; Gərçi fəqirəm, həm gəda,...

QƏLƏNDƏRANƏ (ID - 24562)

sif. və zərf [fars.] Qələndər kimi, qələndərcəsinə. Qələndəranə həyat.

QƏLƏNDƏRLİK (ID - 24563)

is. Qələndər həyatı, sərsərilik. Qələndərlik etmək.

QƏLƏT (ID - 24564)

is. [ər.] Səhv, yanlış, xata, yanılma. Qələt söyləmək. Qələt yazmaq. - A qardaş, bircə qulaq as, gör nə deyirəm, sən qaçaqlığı lap qələt anlayırsan. M.F.Axundzadə. Xub, günahımızdan keç, bir qələtdi elədik, bundan sonra...

QƏLƏTSİZ (ID - 24565)

sif. və zərf Düzgün, səhvsiz. Qələtsiz yazı. Qələtsiz yazmaq. Qələtsiz tələffüz etmək.

QƏLƏVİ (ID - 24566)

QƏLƏVİLƏŞDİRİLMƏ (ID - 24567)

“Qələviləşdirilmək” dən f.is.

QƏLƏVİLƏŞDİRİLMƏK (ID - 24568)

məch. kim. Qələvi halına salınmaq, qələvi hopdurulmaq, qələvi əlavə edilmək.

QƏLƏVİLƏŞDİRMƏ (ID - 24569)

kim. “Qələviləşdirmək” dən f.is.

QƏLƏVİLƏŞDİRMƏK (ID - 24570)

f. kim. Qələvi halına salmaq, qələvi hopdurmaq, qələvi əlavə etmək.

QƏLƏVİLİ (ID - 24571)

sif. kim. Tərkibində qələvi olan.

QƏLƏVİLİK (ID - 24572)

is. kim. Bir maddənin qələvi ilə doyma dərəcəsi.

QƏLƏYAN (ID - 24573)

is. [ər.] Coşma, qaynama, həyəcan; cuşa gəlmə. □ Qələyan etmək, qələyana gəlmək - coşmaq, qaynamaq, cuşa gəlmək, həyəcana gəlmək. Müəllimin hissiyyatı birdən qələyana gəldi. S.Hüseyn.

QƏLİB (ID - 24574)

is. 1. Bir şeyə bu və ya digər bir şəkil vermək üçün onun içinə keçirilən alət; ülgü. Papaq qəlibi. Çəkmə qəlibi. Qəlibə çəkmək (salmaq, vurmaq).
Tökmə vasitəsilə müəyyən formalı şeylər hazırlamaq üçün içərisi...

QƏLİBÇİ (ID - 24575)

is. 1. Qəlibdə işləyən işçi (b ax qəlib 2 -ci mənada).
2. Qəlib qayıran usta.

QƏLİBLƏMƏ (ID - 24576)

“Qəlibləmək” dən f.is.

QƏLİBLƏMƏK (ID - 24577)

f. Qəlibə keçirmək, qəlibə salmaq, qəlibə vurmaq.

QƏLİBLƏNMƏ (ID - 24578)

“Qəliblənmək” dən f.is.

QƏLİBLƏNMƏK (ID - 24579)

məch. Qəlibə keçirilmək, qəlibə salınmaq, qəlibə vurulmaq.

QƏLİBLƏTMƏ (ID - 24580)

“Qəliblətmək” dən f.is.

QƏLİBLƏTMƏK (ID - 24581)

icb. Qəlibə çəkdirmək, qəlibə saldırmaq, qəlibə vurdurmaq.

QƏLİBLİ (ID - 24582)

sif. Qəlibə vurulmuş, qəlibə çəkilmiş, qəlibə keçirilmiş.

QƏLİZ (ID - 24583)

sif. [ər.] 1. Qatı; duru olmayan. Qəliz mürəkkəb. - Siz arxayın olun, ağa, mən özüm bu qəliz xörəklərdən seçib bir yaxşı nahar hazır edərəm. N.Vəzirov. Dərya suyunun duzu və özü də ağır olduğuna [görə] qəliz olur. H.Zərdabi.
Anlaşılması...

QƏLİZLƏNMƏ (ID - 24584)

"Qəlizlənmək” dən f.is.

QƏLİZLƏNMƏK (ID - 24585)

b a x qəlizləşmək.

QƏLİZLƏŞDİRİLMƏ (ID - 24586)

"Qəlizləşdirilmək” dən f.is.

QƏLİZLƏŞDİRİLMƏK (ID - 24587)

məch. Qəliz hala salınmaq, qəliz edilmək.

QƏLİZLƏŞDİRMƏ (ID - 24588)

"Qəlizləşdirmək” dən f.is.

QƏLİZLƏŞDİRMƏK (ID - 24589)

f. Qəliz hala salmaq.

QƏLİZLƏŞMƏ (ID - 24590)

"Qəlizləşmək” dən f.is.

QƏLİZLƏŞMƏK (ID - 24591)

f. Qəliz hala düşmək. Palçıq qalıb qəlizləşdi.

QƏLİZLİK (ID - 24592)

QƏLLAŞ (ID - 24593)

is. [fars.] klas. Sərsəri, dərbədər, xərəbati; ömrünü meyxanalarda keçirən adam, kefcil. Rindü qəllaşəm, məqamım guşeyi-meyxanədir. Nəsimi. Eşqə dil verdin deyib cövr etmə, ey zahid, mənə; Can verər məşuqə daim aşiqi-qəllaşlər....

QƏLLƏ (ID - 24594)

is. [ər.] köhn. Taxıl, məhsul, arpabuğda.

QƏLP (ID - 24595)

sif. 1. Saxta, yalançı, yapma, qayırma. Qəlp pul. - Gümüşüm tunc oldu, zərü zibam bez; Qəlp çıxır aldığım mal, qoca bəxtim! Aşıq Ələsgər.
Paxıl, qeyri-səmimi, riyakar, yaramaz, pis. Qəlp adam. - Bu sözləri mən ondan ötrü...

QƏLPƏ (ID - 24596)

is. Bərk bir şeyin qopub parçalanmış hissəsi, parçası. Daş qəlpəsi. Mərmi qəlpəsi. - ..Bir mina qəlpəsi də [Kamalın] bel sümüyünə ilişib qaldı. M.İbrahimov.
[Zülfüqar kişi] əyilib lap çuxurun yanından mişar kimi dişli...

QƏLPƏLƏMƏ (ID - 24597)

“Qəlpələmək” dən f.is.

QƏLPƏLƏMƏK (ID - 24598)

f. Bir şeyin kiçik parçasını qoparmaq, qəlpə-qəlpə etmək. Daşı çəkiclə vurub qəlpələdi. // Bir şeyə ilişdirib cırmaq, kiçicik parçasını qoparmaq. Paltarını kola ilişdirib qəlpələdi.

QƏLPƏLƏNDİRİLMƏ (ID - 24599)

“Qəlpələndirilmək” dən f.is.

Bu səhifə 164 dəfə baxılıb

....
1
ugur_200x200_new.gif
ld.gif
qalaktika_200x200.gif
alsat_250x220.png
elbite_300x100_tibb.gif
tereggi_300x100.gif